Overweging 83 van 130

Het huidige Europese kader voor normalisatie, dat gebaseerd is op de beginselen van de nieuwe aanpak die zijn uiteengezet in de resolutie van de Raad van 7 mei 1985 betreffende een nieuwe aanpak op het gebied van de technische harmonisatie en normalisatie en op Verordening (EU) nr. 1025/2012, vormt het standaardkader voor het opstellen van normen die voorzien in een vermoeden van conformiteit met de relevante essentiële cyberbeveiligingsvereisten van deze verordening. De Europese normen moeten marktgestuurd zijn, rekening houden met het algemeen belang en met de beleidsdoelstellingen die duidelijk zijn vermeld in het verzoek van de Commissie aan één of meer Europese normalisatieorganisaties om geharmoniseerde normen op te stellen binnen een vastgestelde termijn, en moeten stoelen op consensus. Bij gebrek aan relevante referenties van geharmoniseerde normen moet de Commissie echter uitvoeringshandelingen kunnen vaststellen met het oog op het opstellen van gemeenschappelijke technische specificaties voor de essentiële cyberbeveiligingsvereisten van deze verordening, op voorwaarde dat zij daarbij de rol en de functies van Europese normalisatieorganisaties naar behoren eerbiedigt, bij wijze van uitzonderlijke terugvaloplossing om de fabrikant te helpen voldoen aan zijn verplichting die essentiële cyberbeveiligingsvereisten na te leven, als het normalisatieproces stilligt of als de vaststelling van passende geharmoniseerde normen vertraging oploopt. Indien dergelijke vertraging te wijten is aan de technische complexiteit van de betrokken norm, moet de Commissie daar rekening mee houden alvorens de vaststelling van gemeenschappelijke specificaties te overwegen.