Overweging 111 van 130

In bepaalde gevallen kan een product met digitale elementen dat aan deze verordening voldoet, niettemin een significant cyberbeveiligingsrisico vormen of een risico vormen voor de gezondheid of veiligheid van personen, voor de naleving van verplichtingen uit hoofde van het Unierecht of het nationale recht ter bescherming van de grondrechten, voor de beschikbaarheid, authenticiteit, integriteit of vertrouwelijkheid van diensten die via een elektronisch informatiesysteem worden aangeboden door in artikel 3, lid 1, van Richtlijn (EU) 2022/2555 bedoelde essentiële entiteiten, of voor andere aspecten van de bescherming van het algemeen belang. Daarom moeten regels worden vastgesteld die ervoor zorgen dat die risico’s worden beperkt. Bijgevolg moeten de markttoezichtautoriteiten maatregelen nemen om de marktdeelnemer te verplichten om ervoor te zorgen dat het product dat risico niet langer met zich meebrengt, of om het, afhankelijk van het risico, terug te roepen of uit de handel te nemen. Zodra een markttoezichtautoriteit het vrije verkeer van een product met digitale elementen op die manier beperkt of verbiedt, moet de lidstaat aan de Commissie en aan de andere lidstaten onverwijld melding doen van de voorlopige maatregelen, met opgave van de redenen en motivering van het besluit. Wanneer een markttoezichtautoriteit dergelijke maatregelen neemt tegen producten met digitale elementen die een risico vormen, moet de Commissie onverwijld in overleg treden met de lidstaten en de betrokken marktdeelnemer en de nationale maatregel evalueren. Aan de hand van die evaluatie moet de Commissie besluiten of de maatregel al dan niet gerechtvaardigd is. De Commissie moet haar besluit aan alle lidstaten richten en dat onmiddellijk aan hen en aan de betrokken marktdeelnemers kenbaar maken. Indien de maatregel gerechtvaardigd wordt geacht, moet de Commissie ook overwegen voorstellen tot herziening van het desbetreffende Unierecht vast te stellen.